Bio sam “osuđen” na široke livade, bistre potoke, zmije koje sam po rečima sada pokojne babe jurio i hvatao rukama (što mi je danas nezamislivo da uradim), na priče starih ljudi koji su, satima ispijajući kafe sa babom i dedom, vraćajući se pričom i mislima u daleku prošlost, u njoj pronalazili neke nove poglede na temelje srpskog bića, njegove prošlosti, sadašnjosti i budućnosti… Nešto što je sasvimnepoznato ljudima koji su prošli kroz ,,školovanje” u ,,srpskim” školama po školskim programima nametnutim od strane Rimske antisrpske crkve. Ona je kroz razne sile zla nametala Srbima šta da misle i šta da uče decu u školama i tako planski vekovima duhovno osakaćivala srpski narod, menjajući mu jezik i istoriju, pokušavajući da nametne srpskom narodu svoj otpadnički satanistički pogled na svet.

Ta agresija i mržnja prema svemu semitskom, odnosno srpskom, doživela je svoj vrhunac u Prvom i Drugom svetskom ratu. U Prvom svetskom ratu Rimska katolička carska kruna krvnički je poklala, pobacala u jame, obesila oko dva miliona Srba. To je bio prvi “sveti rat” protiv Srba koji su ubijani samo zato što su Srbi i zato što ni jedna nametnuta laž nije mogla da se primi među Srbima. Srbi su između laži i grobne jame, laži i opcije da budu ubijeni ako ne prihvate laž, uvek birali fizičku smrt. Bolje u Istini umreti, no mrtav u laži živeti.

Drugi veliki udar zveri Rimske crkve na srpski narod desio se u Drugom svetskom ratu, kada je u najmonstruoznijem genocidu koji je svet ikada video u svojoj istoriji, monstruozno ubijeno preko milion i četiristo hiljada Srba na području novoformirane nacističke takozvane ,,Nezavisne Države Hrvatske”. Misleći da je kucnuo čas za ,,konačno rešenje” kojim bi se konačno rešili srpskog naroda, tako što će skinuti maske i pozvati sve svoje vernike u lov na Srbe, jer “mrtva srpska usta neće pred Bogom moći da kažu da su ubijena i u jamu bačena”. Tako se i desilo. Po direktivi antibožije Rimske crkve, stigao je nalog svim sveštenicima Rimske crkve da pozovu svoje vernike na klanje Srba, kako bi njihov “bog” bio zadovoljan.­

Mi Srbi znamo za srpsku bol, iako je svet nem i slep na plač srpskih majki, ali mi Srbi ne znamo, ili kao da postoji neka magla kroz kojune vidimo, da pored nas u istim tim jamama u koje smo bacani zakla ni, leži jedan narod, jedan čudan i nesvakidašnji rod koji kao da nosi isto prokletstvo kao i mi Srbi. Svi narodi sveta bez razloga mrze tj. preziru taj narod. Taj narod je kao i mi Srbi preživeo mnoga pomeranja (selidbe), po pravilu prinudne, bežeći sa decom u naručju da bi živu glavu spasao, selio se po svetu, nigde kuću sagradio nije. Ako ju je i sa-gradio, ubrzo bi je morao napustiti, bilo bežeći od noža, ili u koloni koja hodi ka nekom koncentracionom logoru. Taj narod Biblija zna kao Judu (Judino pleme i Venijaminovo pleme). Moderan svet ih zna kao Jevreje (Jews-Engleski jezik). Taj narod mi Srbi znamo kao Jevrejski narod i skoro po pravilu ne znamo ništa o njima, ne znamo da delimo isto poreklo, isti koren, isto pismo, istu kulturu i običaje.

Mi Srbi još uvek nismo prepoznali drugu polovinu našeg srpskog naroda, nismo prepoznali našeg eshatološkog brata, nismo prepoznali drugi deo srpske (jevrejske) države. Izraelsko carstvo se za vreme Asirskog carstva podelilo na dve države (dva carstva), na južno Izraelsko carstvo poznato pod nazivom “Juda” koje su činila dva plemena Izraelova, i na Severno Izraelovo carstvo ponato pod nazivom “Izrael” koje je činilo deset plemena Izrailjevih.

Severno carstvo izraelaskog naroda, odnosno Izrael je tokom svog postojanja bilo poznato i pod nazivima Samarija, Sarmatija, Sarbija, Ilirija, Vlaška Zemlja… Danas se to carstvo, država naroda severnog Izraelskog carstva zove Srbija.

Počevši od Rimske imperije, koja je nasilno tokom dugog niza vekova kroz mir i rat vršila pritisak i pokušavala da uništi Srbe (Ilire) ili ih preveri u neku drugu veru, preko Turaka koji su kao potomci iizdanci Agare i Ismaila vekovima ubijali srpski rod, zatim Austrougara koji su kao prva u punom smislu satanistička imperija (rimokatolička carska kruna) počinili genocid nad Srbima u Prvom svetskomratu, ubivši preko dva miliona Srba. U Drugom svetskom ratu, pored nacističke Nemačke, rađa se druga satanistička država pod pokroviteljstvom Rimske crkve, takozvana ,,Nezavisna Država Hrvatska”, tokom čijeg postojanja su rimokatilički sveštenici organizovali pokolj nadpreko milion i četiristo hiljada Srba, šezdeset i dve hiljade Jevreja i nepoznatim brojem Roma . Rimska crkva, misleći da je došao trenutak konačnog obračuna sa Božijim srpskim narodom, skida masku i više neradi u rukavicama, no sveštenici počinju otvoreno da pozivaju na istrebljenje srpskog i jevrejskog naroda. Pozivali su na istrebljenje Srba jer Srbi nisu hteli da konvertiraju i odreknu se svoga imena, vere i tradicije, svo vreme trajanja pritisaka, od Rimske imperije pa do tada.

Deo srpskog naroda podlegao je pritisku i danas te nove narode nastale kao posledica konvertitstva znamo kao Hrvate, Slovence, Bošnjake… Srbi koji su podlegli pritisku i pristali na promenu vere praotaca srpskih, a posle po pravilu i na promenu imena srpskoga, ti novonastali konvertitski narodi kroz vreme postali su najveći mrzitelji svega što ima veze sa njihovim pređašnjim srpskim identitetom.